अध्याय सारांश
नामदेव प्रथम गणनाथ, सरस्वती, देव-ब्राह्मण, श्रोते, साधुसज्जन आणि हरिकीर्तनाच्या रंगभूमीला साष्टांग नमस्कार करून स्वतःला अज्ञानी बालक मानतात आणि हरिकथा आरंभतात. गजवदन गणेशाने देव, शिव, लोकपाल, कृष्ण, चक्रवर्ती आणि युधिष्ठिर यांचे विघ्न दूर करून त्यांना इच्छित फल दिले, म्हणून त्याचे भक्तिभावाने स्मरण करण्याचे आवाहन ते करतात.
गणेश, सरस्वती, इंद्र, ब्रह्मा, शंकर, गंगा आणि लक्ष्मी यांची दैवी रूपे नारायणातच सामावलेली असल्याने नामदेव त्यालाच नमस्कार करतात आणि त्याच्या भेटीत सेवकाचे सार्थक मानतात. गाणे, नृत्य, बोलणे, ज्ञान किंवा कलावंतपणात आपण देवांइतके समर्थ नसल्याचे सांगून ते केशवाने आपले मानावे, अशी विनंती करतात. आपण गायक, ज्ञानी, दाता, बहुरूपी किंवा योगी नसून हरिला संतोष देईल तेच करण्याची इच्छा व्यक्त करीत नामदेव संतांचा आश्रय घेतात.